Ik heb een hoed gekocht, een grote zwart-witte dames hed met een mooie overhangende klep als je dat zo noemt.
Na mijn dagje strand aangeschaft, lag daar in de etalage op mij te wachten.. keek me aan en ik kocht hem! Helaas NA mijn dagje zonneschijn en met mijn verbrande wangen loop ik naar de supermarkt, en tot mijn grote verbazing gaan de gordijnen opzij (en dat met dit weer! 80+ers denkt u om de zonneschijn!!) Mevrouw komt haastig naar buiten lopen en complimenteerd me met mijn prachtig hoofddeksel! Bedankt mevrouw en tot ziens maar weer, en daar ga ik… Met hoed en al bons ik keihard tegen "meneer hondje" aan! "m'neer hondje en ik hebben elkaar al eerder ontmoet deze week, toen liep ik in mijn oversized gaatjes broek met baseball cap en oud verwassen hemdje (en muziek..harde muziek) over de stoep naar de super. M'neer hondje was toen niet zo te spreken over mijn kledingstijl maar vandaag comlimenteerd hij mij ook en zegt hij dat ik met zo'n hoed alles kan maken. (valt daar dan ook onder met de hooggehakte schoen op de blinde tekkel stappen… Blijkbaar!) ik loop verder en hoor m'neer hondje nog net vragen of ik de groeten aan mijn zus wil doen.
Ik heb helemaal geen zus! M'neer hondje zal wel wat in de war zijn van de zon.

gek genoeg ontmoet ik op mijn rondje supermarkt dagelijks dezelfde mensen, een van de redenen dat ik het dorp zo fijn vond, men kent elkaar dacht ik..! Maar vandaag ben ik blijkbaar niet diezelfde shebby dame die recht uit de tuin met modderknietjes naar de super loopt, vandaag word ik aan gesproken met madame, mevrouw, en hmmmhmm! of fiewfiew! 
Achter mij begint een man te fluiten.. een liedje dat dan nog wel. Pas thuis realiseer ik me de woorden van de enorme kaskraker van m'neer fluitje iets met een hele nacht dromen over een mooi paar billen (en dan verwoord ik het vrij netjes!!)

en daar staat hij in de verte, giovanni (zoals ik hem noem), zijn echte naam zal niet veel anders zijn wanr hij is TE italiaans, TE bruin, TE glad en zeker weten en niet te vergeten TE oud, toch probeert gio het dagelijks (nog in die relatie mi donna? en ik lieg maar dagelijks en wuif met mijn "trouwring") Maar vandaag is gio op een andere toer, de hoeden toer, hij ziet een paar hakken lange benen en een hoed en met een grote buiging neemt Gio de zijne voor mij af, en ik zwaai met de ring.

ik vraag me af wat een hoed al niet met je doet en als ik terug thuis voor de spiegel sta vraag ik het me af: "komt het door de sophisticated look, of zien ze mijn gezicht soms niet?" 

ik ben moemoezela… oftewel, vuvuzela moe!
Ik ben er klaar mee, at first leken de oranje toeters die de tpg uitdeelde bij een velletje of wat postzegels nog best leuk, ik kan me ook goed voorstellen dat er mensen zijn die vallen voor de charme van de zuidafrikaanse oranje clisma.
Echter begint het enorme getoeter me mateloos te irriteren, mijn adhd naaste heeft er een van zijn ouders gekregen, en blaast de godganse dag op de hoorn…

Mijn migraine kan hierdoor alleen maar mooier worden geloof ik en het is een zelfbedacht feit dat een op de drie nederlanders een vuvuzela verstopt heeft in huis of tuin!

Waarom niet een leuke gadget zonder herrie.. wat ze tijdens de wedstrijden doen kan me eigenlijk gen "bal" intereseren, ik heb de laatste wedstrjid doorgebracht met de dames van hobby-hoeve opzoek naar juist dat ene stukje kant en 4 setjes naaimachine naalden die ik ook maar blijf breken!
Elke keer dat die verrekte vuvuzela afgaat schiet ik uit en naai ik mijn naald uit het machine!

Vuvuzela moe, ik heb het, jack spijkerman heeft het…mijn moeder heeft het, zij kreeg bij de supermarkt een of ander prulletje in een zakje, gaf het (zich van geen kwaad bewust) aan haar buurjongetje die (JAWEL!) van blijdschap een rondje om het blok tuterde met (JAWEL!) zijn vuvuzela!

er zijn ouders die hun kinderen een uurtje vuvuzela per dag geven, zoals ik vroeger een uurtje tv mocht kijken, prima zou je zeggen, maar ik zit dus met aan de ene kant een adhd'er  die de godganse dag vuvuzelaat en aan de overkant een gezin met 5 jong die een uur per dag de hele buurt bij elkaar vuvuzelaat waardoor de adhd'er natuurlijk weer uit zijn stekker gaat en terug vuvuzelaat!
Het lijkt een me een vreemd soort paringsgedrag waarin de ene pauw naar de andere pauw vuvuzelaat…

Halfdove vrouw zoekt oordoppen.

Ik ben dol op diepgang, diepe gesprekken, diepgaande boeken en nog veel meer van al dat wat niet iedereen even leest.

Vandaag ben ik begonnen in een boek wat letterlijk voor mijn voeten viel: "Alleen met het hart kun je goed zien" Ik ben zelf niet religieus opgevoed en ik ga nooit naar de kerk tenzij een ander me dat vraagt.
Bastiaan Baan beschrijft in dit boek de achtergronden en praktijk van de religieuze opvoeding.
Maar ook wat er volgens hem zou ontbreken als je dat niet zou hebben gehad… Ik gun hem tien bladzijde om me te overtuigen van het nut van een religieuze opvoeding, maar weet nu al dat het eigenlijk niets voor mij is.

Ik ben niet bezig met opvoeden, ik denk slechts terug aan mijn eigen opvoeding maar ik merk dat meneer Baan me wel op andere punten raakt… Een thema wat op dit moment speelt in mijn leven (een aantal van jullie zullen bergijpen waar ik het over heb, de rest niet… excuses daarvoor.)

De volgende uitspraak deed me beseffen hoe het zit:

in de jaren 20 kwam een moeder met haar zoon bij Mahatma Gandhi met de vraag:
"mijn zoon snoept steeds uit de suikerpot, kunt u hem dit afleren?" Gandhi antwoorde daarop: "Komt u volgende week bij mij terug dan kan ik u helpen"Toen de moeder na een week terugkwam, nam Ghandi het jongetje bij zich en verbood hem uitdrukkelijk van de suiker te snoepen. "waarom heeft u dat een week geleden niet gezegd?" vroeg de moeder verbouwereerd. "omdat ik toen zelf nog van de suiker snoepte" was het antwoord van Ghandi.

De opdracht die hij het kind gaf moest hij dus eerst zelf verwrkelijken.

Het raakt me, de opdracht die ik een ander geef zal ik eerst zelf moeten beheersen en kunnen accepteren voor ik aan een ander vraag hetzelfde te doen.

Dat doet mijn ogen openen. Tot hier mijn stukje diepzinnigheid..

Boos,
Oneerlijk vervlogen jaar,
Alleen in de keuzes,
En de bergen vragen als opgespoten zand,
Alleen met de keuze,
De juiste, de enige,
Rest mij toch echt slechts het denkwerk,
Van jou of voor mij?
Iets om te delen?
De helft van een zure hap onkruid,
Een hapje voor jou,
Een grote hap voor mij,
Boos en verslagen,
Het onkruid nestelt zich onbezorgd,
Spreid zijn wortels slechts centimeters verder,
En ik trek het uit,
Bossen onkruid, bergen afval,
Ik geef jou niets,
Ik kreeg het van jou.

(someone,somewhere)

okey.. ik weet het het is niets voor mij! Sinds een aantal dagen (dus even niet te enthousiast reageren) ben ik op de gezonde tour, ik sport (applaus alstublieft!) en eet teveel gezonde groene dingen.. als snack grijp ik naar de tomaatjes, komkommertjes, radijsjes, en die lange groene dingen met sliertjes..(bleekselderij??) wat dan weer als gevolg heeft dat ik mezelf betrapte op mijn nachtelijke wandeling naar de koelkast…

Voor dat mensen me weer eens gaan beschuldiggen van ziektes met te weinig calorien.. ik kom zeker weten wel aan mijn calorie norm
Het is alleen zo dat ik (zoals ze dat zo mooi noemen) "in gesprek ben" met iets wat me een behoorlijke cariere switch kan opleveren. iets met veel mensen en veel geflits enuh.. iets met een zooi andere modellen die ik er keihard uit ga lopen!

Verder zeg ik er nog niet teveel over want ik moet nog een beetje bedenken hoe ik het allemaal wil gaan doen en of ik het allemaal uberhaupt wel wil doen.

dus minimaal 3 liter water op een dag heeft nog niemand kwaad gedaan.
Naast de missie om mijn lijf in topvorm te krijgen ben ik in alle stilte bezig met een wel heel geheime missie.. het negint ergens in de 70′s en eindigt hier in 2010. en believe me… het heeft nog heel wat handen nodig om het op te zetten maar als het dan allemaal klaar is straks weet ik zeker dat ik een hele hoop mensen heel erg blij ga maken!

Okey.. ik had net zo goed geen blog kunnen schrijven want ik geloof niet dat er iemand is die echt begrijpt wat ik bedoel nu haha!

Een zonnige dag!

vandaag is het national pannenkoekendag…(echt waar!

morgen nationale slaap dag….(…dit ook…SERIEUS!!)

Waarom? echt.. Waarom!!! Waarom heeft elke dag een nationale flut naam?
Waarom is het niet gewoon nationale geen naam dag.. of wat dacht je van vrijdag? moeten we nou alle dagen van het jaar nog als feestdag gaan bestempelen? En kan ik dan vrij krijgen voor nationale slaapdag?

"goh baas moet u eens luisteren.."
"Ja?’
"nou wilde ik eigenlijk de rest van de middga vrij nemen.."
"Waarom?"
"Nou ziet u, het is nationale slaapdag.. en ik heb nog wat in te halen van afgelopen week.."

Nationale slaapdag wordt dit jaar voor de derde keer (!!!) georganiseerd…

ik ben het wijt! Mocht je nou morgen niets te doen hebben… lees dan even het volgende stukje:

In de polikliniek van Kempenhaeghe is iedereen tussen 10.00 en 14.00 uur welkom. Deskundigen zullen aanwezig zijn en informatie en lezingen geven over slapeloosheid, slaapapneu, slaapproblemen bij kinderen en neurologische slaapproblemen. En ze geven slaaptips.

(…) EN ZE GEVEN SLAAPTIPS! GO FOR IT!

Ik ga terug naar bed…

Veel van jullie kennen mijn liefde voor tweedehands kleding winkeltjes.. Echter sleep ik nogal eens wat mee naar huis, en wat ik dan niet draag of toch  niet zo heel leuk vind zet ik dan weer op marktplaats.

Echter marktplaats is me wat te langdradig vandaar de opening van mijn eigen mini WEBWINKEL!
Roziecotton! heel veel verschillende merken en vintage artikelen, en dat allemaal voor een hele lage prijs!!

ik hoop dat ik op deze manier heel veel mensen blij kan maken met unieke producten

(oow en ik heb heel veel maatjes hoor.. niet alleen mijn xxxxxxxs)

Hopelijk tot ziens bij RozieCotton

onverwachts word ik geraakt, door een nummer, een stukje tekst.. slechts een gedeelte van een liedje wat me ondersteboven draait, zo waar en zo raak..

(…)Bijna niet te geloven dat het leven toch zo mooi zou kunnen zijn
Een traan doorsnijdt de weelde, verdriet dat hevig buiten speelde
Drink ik snel naar binnen zoals liedjes soms beginnen (…)

van een reeks met nummers die je allemaal blij kunnen maken kiest mijn pc het nummer wat me in tranen doet uitbarsten.. Ik geloof niet dat het vandaag nog wat gaat worden.

Het is bijna niet te geloven, dat het leven toch zo mooi zou kunnen zijn…

Het is koud het is glad en het is eigenlijk niet zo heel leuk meer.
Hoor mij nou echte pure Nederlander zie je wel, is het te warm dan klagen we massaal en zijn we niet buiten te vinden. Komt er eindelijk een strenge oerhollandse winter dan blijven we ook massaal binnen.
Het wordt ons zelfs aangeraden om niet naar buiten te gaan als dat niet hoeft, en dan zijn er nog de stronteigenwijze die toch gaan en dan zorgen voor een volstroming van de nederlandse ziekenhuizen door botbreuken en andere ongemakken.

de andere helft heeft een flinke verkoudheid te pakken (volgens Rene iets met luchtvochtigheid wat ik nog niet helemaal begrijp..)

Gelukkig is daar de NS om ons uit de brand te helpen als al onze autos niet meer willen starten of voor hen die te bang zijn om te rijden. Niet dat de NS zorgt dat je op tijd bent.. Maar ze doen hun best.

Gister kwam het koud op mijn dak toen ik bij omroep brabant (ziek op de bank… je moet toch iets kijken buiten tell sell) hoorde dat het strooi zout ook zijn limiet bereikt heeft, het is op.. Het trieste beeld van twee gemeentemannen in oranje hesjes die de laatste restjes strooizout wegschrapen uit een enorme loods..misschien nog net genoeg voor een vrachtwagentje vol.

Waar zijn we nu eigenlijk wel op voorbereid? ik bedoel maar te zeggen dat de overheid ons allemaal aan het noodpakket wil hebben maar heeft iemand wel eens nagekeken wat er nou in zo een noodpakket moet zitten? een simpele opsomming met onder andere 2 waxine lichtjes… ja dat houd ons toch zeker 4uur warm..

Maar goed voor de mensen onder ons die echt graag een "proffesioneel" noodpakket willen kun je die gewoon bestellen hoor kost u slechts 49,95 (!!!) voor het goedkoopste pakket!! achterlijk…

Maar goed wie overal op voor bereid wil zijn neemt niet alleen het standard pakket maar ook het luxe (haha!!) noodpakket a 70,-en natuurlijk niet te vergeten het GRIEP pakket!

Nee niemand is voorbereid, de NS niet de zoutstrooi industrie niet de overheid niet… maar wij gepeupel hebben het noodpakket en we laten ons niet klein krijgen!

Een dagje amsterdammen,

Gister begon al goed met een flink pak sneeuw .. toch besloten om maar platte schoenen aan te doen en hakjes in de tas te stoppen. de weg van huis naar het station was welliswaar een hel, maar de weg naar amsterdam was eigenlijk nog veel erger.

De trein reed stapvoets door de sneeuw en in mijn ogen leek het wel het treintje van de efteling.

Na een X aantal uur in het boemel treintje eindelijk aangekomen in amsterdam, en samen met mijn tomtom(roosroos) door amsterdam gezworven, nu weet een ieder hoe blij (ahum..!) ik ben met de amsterdamse grachten en inderdaad was ik al voor dat er 10 minuten verstreken waren verdwaald op de grachten van het amsterdamse.. Nog geen 20 seconde sta ik te zoeken en te turen op mijn digitale plattegrond als de eerste amsterdammer me in het frans aanspreekt of ik misschien de coffeshop niet vinden kon.

Veronwaardigd vertel ik hem dat ik naar de keizersgracht moet en dat ik mijn hakjes stuk loop op de achterlijke kinderkopjes (die hakken zijn verschenen na dat ik halverwege mijn weg mijn schoentjes gewisseld had op een bankje naast een zwerver die me gelijk daar op vroeg of ik mijn oude schoenen nog nodig had..)

Na veel moeite en twee bevroren teentjes later toch nog heelhuids aangekomen op de keizersgracht. mijn huisnummer ook nog gevonden zomaar zonder moeite :O !

Kennismaking met mijn nieuwe agency, veel belovende woorden lieve mensen en een moedermevrouw die we gewoon wel altijd mogen bellen (in tegenstelling tot veel andere bureaus)

daarna begon de sneeuw ook in Amsterdam op te komen, en heb ik in plaats van de bus te pakken heerlijk geslenterd over de grachten en zijn doorgangetjes smalle steegjes kleine pittoreske winkelstraatjes met een overvloed aan koelkast magneten en postkaarten.

nadat mijn voetjes wel heel erg koud waren geworden ben ik nar het centraal terug gelopen om vervolgens weer twee uur in een steenkoude stapvoets rijdende NS trein te zitten.

Aangekomen bij Ans wachte mij de pracht om een wel heel gelukkig stelletje aan te treffen..! congratz liefjes jullie verdienen het echt zo enorm!

Zaterdag weer treinen maar dan met een wel hele leuke begeleiding saampjes lekker een dagje door nederland touren.. gewoon zomaar